| تبليغات | X |
|
بهانه "فاضل نظری"
باران می بارید... تند می بارید من و تو خیس شدیم اشک هایم را زیر باران پنهان کردم و دوباره لبخندهای دروغین من گاهی فکر می کنم تو بی خیال ترین آدم روزگاری زیر باران با تو لبخند می زدم کاش تنها یک نفر از قلب خسته من خبر داشت کاش یک نفر بود تا دستهایش را بر شانه هایم می گذاشت از تو دورم دور ذهنم بهم ریخته من قدرتش را ندارم من نمی توانم من نمی توانم دیگر این ترانه را بس کن دستهایم قدرت نوشتن هم ندارد آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی این را از من نگیر من جز این فریاد های خاموش چیزی ندارم رهایم نکن... آی خط های سفید دفترم دوستت دارم!!!!!!.... 1 بهمن 1390
در غربت اگر کسی بماند ماهی
گر کوه بود از او نماند کاهی بیچاره غریب اگر چه ساکن باشد چون یاد وطن کند برآرد آهی
من در این سرزمین دور به دنبال تو می گردم تو آرام راه می روی و قدم هایت را با آرمش بر می داری من فکر می کردم تو همانی که دستهایم را خواهی گرفت تا بگذرم از این ترانه های سخت... اما نشد من در این سرزمین دور تنهایم و بد دیدم . من تو را دیدم که پاهایت را بر دهانه چاهی گذاشتی و من فقط نظاره گر این داستان بودم.. نه اکنون که به جای خالی ات نگاه می کنم می سوزم ،لیلا...کاش دستهایت را می بستم. نفس هایم به شماره افتاده... هق هق گریه ام را آسمان شنید ولی نبارید لیلا... خدایا دستهایم را رها نکن... کاش من گناه کارم؟ |
About
به نام خداوند زندگی بخش. Archivesبهمن 1390دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 مهر 1390 شهریور 1390 مرداد 1390 تیر 1390 اردیبهشت 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 آذر 1389 آبان 1389 شهریور 1389 مرداد 1389 تیر 1389 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 Links
قانون طبیعت. |
